Echo Chamber
performans, 2020

Performans audiowizualny w kilku scenach/tableau, który czerpie inspirację z technologii wykorzystywanych do badania wnętrza ciała. Ultradźwięki i akupunktura, generują kompozycję dźwiękową, w której dominuje idea rezonansu. Tworząc modularny interfejs składający się z trzech paneli, pozwalający na wielokrotne manipulacje, Messier wyznacza granice możliwości zaistnienia choreografii dla dźwięku i światła. Messier posługuje się długimi igłami niczym instrumentem muzycznym, przebijając się przez płytę reaktywną, która uruchamia sekwencje dźwiękowe.
Jak igła ultradźwiękowa badająca wnętrze ludzkiego organizmu – obecna, ale niewidoczna – performatywne gesty Messiera są źródłem obrazów, w których ostatecznie pojawia się ciało, w powiększeniu, jako przeniesiony cień. Urządzenie Echo Chamber jest nieustannie przekształcane w trakcie performansu: poprzez serię ruchów i zmian pozycji, cała scenografia rozwija się na naszych oczach. Zwiększa się liczba paneli, nowe źródła światła pojawiają się i znikają, mnożą i mutują. Ruchy światła powodują materializowanie się elementów wizualnych w odpowiedzi na zjawiska echa i rezonansu magnetycznego niewidocznego ciała, które staje się cieniem. Panele zaś stają się ekranami, na których widzimy wnętrze ciała, gdzie migotliwe komórki są w ruchu. Okno do wnętrza, funkcja urządzenia zostaje odwrócona: Messier przenosi nas na drugą stronę, pod niewidzialną skórę. Interfejs-membrana staje się przejściem, porowatą powierzchnią, przez którą czas jest transponowany i przekształca żywą materię. Nośnik ładunku elektrycznego, materia ciała sama w sobie jest wehikułem, wektorem. To właśnie sugeruje końcowa sekwencja Echo Chamber: związek między światem a sobą (ang.self), między tym, co na zewnątrz, a tym, co wewnątrz – remanencja emanująca z komory echa.

Martin Messier (CA)

Od ponad 15 lat Messier tworzy dzieła, w których dźwięk spotyka się z obrazem i obiektami. W formie performansów i instalacji o choreograficznym zabarwieniu prace te stawiają ciało w centrum uwagi. Po studiach kompozytorskich na Uniwersytecie Montrealskim Martin rozpoczął eksperymentalną praktykę dźwiękową, łącząc ją z obrazami wideo. Szybko opracował performatywne aparaty audiowizualne, które przenosiły na scenę przedmioty codziennego użytku i potencjał dźwiękowy ich różnych materiałów. Na przestrzeni lat zrealizował wiele projektów we współpracy z artystami, takimi jak Nicolas Bernier, Caroline Laurin-Beaucage, Anne Thériault i Jacques Poulin-Denis. Jego najnowszy projekt performatywny ASHES, to pierwsza współpraca z francuskim artystą Yro (Élie Blanchard). Prezentowane w około 50 krajach produkcje Messiera otrzymały szereg nagród i nominacji: specjalne wyróżnienie na Prix Ars Electronica w 2010 roku; wyróżnienie podczas Prix Opus w 2012 roku; nagrodę dla najlepszego eksperymentalnego filmu krótkometrażowego na Festiwalu Filmów Podziemnych w Lozannie w 2013 roku; nagrodę Canada Council’s Victor Martyn Lynch-Staunton Award w 2014 roku; specjalne wyróżnienie jury Japan Media Awards w 2015; oraz w 2018 roku World OMOSIROI Award w Japonii. Martin jest członkiem centrum artystycznego Perte de Signal. W 2010 roku założył 14 lieux, firmę zajmującą się produkcją instalacji dźwiękowych, i od tego czasu jest jej dyrektorem generalnym i artystycznym. Mieszka i pracuje w Montrealu.

Powiększ
Zmniejsz